|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park Miejski w Legnicy - SP 7 powiat Legnica Miasto Legnica leży w południowo-zachodniej części Polski, niemalże w centrum województwa dolnośląskiego. Park miejski jest aktualnie najcenniejszym terenem zieleni miasta Legnicy. Zarząd nad parkiem sprawuje Urząd Miasta Legnicy. Położony jest on w południowej części miasta ma kształt zbliżony do prostokąta z dłuższą osią o przebiegu południkowym. Powierzchnia parku wynosi około 50 hektarów. Granice parku są wyznaczone przez następujące ulice: - od północy – ul. Zielona - od wschodu – ul. Jordana i Hetmańska oraz wał przeciwpowodziowy rzeki Kaczawy - od południa – ul. Sempołowska - od zachodu – ul. Mickiewicza, Korfantego i Witelona. Park jest miejscem bardzo atrakcyjnym mieści się bowiem blisko centrum miasta. Infrastruktura: w północnej części znajduje się przy ulicy Zielonej znajduje się gmach architekturze przypominającej zamek z drugiej połowy XIX w, w której mieściła się tzw. Szkoła zielona. Obecnie znajduje się tam II LO im. S. Wyspiańskiego; na południe wzdłuż ul. Orla Białego środku parku mieści się budynek, była siedziba i strzelnica Towarzystwa Strzeleckiego z ok. 1848r. Obecnie budynek służy celom kulturalno-rozrywkowym. Nieco z boku po stronie zachodniej znajdują się zbudowania Miejskiego Gospodarstwa Ogrodniczego działającego od 1855r. w skład, których wchodzi pawilon Palmiarni. Po przeciwległej stronie alei znajduje się stadion sportowy. Posuwając się na południe parku można zobaczyć plac zabaw dla dzieci z licznymi urządzeniami. Po przeciwległej stronie ( na zachód) znajduje się Rosarium z zespołem wodotrysków. Historia Pierwszy opis ogrodu związany z Legnicą pochodzi z 1567r. Jednak to dopiero od początku XIX w. wokół całego miasta powstają ogrody tzw. "wałowe". W 1802 r. niejaki Wolf, właściciel kawiarni, kupuje od dyrektora Schneidera ogrody na wałach, na północy miasta. Buduje tam dom handlowy i klub z salą taneczną. Miejsce to nazwane zostało z okazji zawarcia pokoju austriacko-francuskiego "Luneville". W części południowej obwałowań powstaje tzw. Burgergarten, czyli ogród mieszczański, nazywany także angielskim, który w 1810 r. przekształcono / lub tylko przemianowano/ na Irrgarten, czyli Labirynt, co sugeruje że składał się z krętych alejek tworzących sieć dróg biegnących w różnych kierunkach o łagodnych krzywiznach, krzyżujących się ze sobą w wielu miejscach, charakterystycznych już dla nowej odmiany ogrodu, opartego zapewne na wzorach krajobrazowych ogrodów angielskich. Przestrzenie między drogami wypełnione zostały roślinnością krzewiastą i drzewami rozmieszczonymi w różnym układzie. Na początku park obejmował teren między Młynówką, aleją prowadzącą od Bramy Wrocławskiej do domu strzeleckiego i Kozim Stawem. Obszar ten został oddzielony od pastwisk i obsadzony głównie topolami, ale były tam także drzewa leśne. Był to zalążek późniejszego parku miejskiego. Legnicki park przeżywał swój rozkwit w końcu XIX w i w początkach XX w. dzięki wystawom (kwiatów, roślin ozdobnych, urządzeń i budowli ogrodowych). które odbywały się na jego terenie od 1880 – 1940r. W 1883r. na terenie parku zorganizowano “ I Śląską Wystawę Budowli i Wyposażenia Ogrodowego”., a w 1890 r. pierwszą wystawę zimowych budowli ogrodowych. Wystawy organizowano regularnie, a uzyskany w ten sposób dochód inwestowano w rozbudowę parku. Np. Dochód z tej drugiej wystawy został wykorzystany na założenie mieszczańskiego lasku na południowy wschód od miasta, na tzw. Wzgórzu Zwycięstwa, a w 1891 r. powstaje Aleja Zwycięstwa. Nowy park ma restaurację i plac zabaw dla dzieci. Z każdym rokiem przybywało nowych atrakcji i powierzchnia parku powiększała się. W latach 1877-1879 założono tutaj tor konny i przystosowano Kozi Staw do przejażdżek gondolą oraz uprawiania sportów łyżwiarskich. W 1881 r. uregulowano Kozi Staw i urządzono na nim wyspę. Pod koniec XIX w. miasto inwestuje w dalsze urządzenia w parku miejskim: w 1887 r. powstaje nowa cieplarnia i rosarium /zwane “gajem muz” / z pergolą i stawem, w 1898 r. palmiarnia z podgrzewanym stawem częściowo sfinansowana z dochodów zimowej wystawy ogrodniczej. W późniejszych latach ze środków miasta i dochodów z kolejnej wystawy zbudowano dwa budynki cieplarni oraz pawilon wystawowy. W 1907 r. ukończona zostaje budowa na terenie parku miejskiego sanatorium, tzw. "Wilhelmsbad", z teatrem letnim.Swoje apogeum osiąga wystawienniczy ruch ogrodowy w Legnicy w 1927 r., kiedy tu właśnie zorganizowano wielką ogólnoniemiecką wystawę i targi ogrodnicze, rzemiosła i budowli ogrodowych. Na ten cel zaprojektowano wielkie założenie ogrodowe na wschód od terenów parkowych aż do Młynówki i dalej na południe aż do dawnego Doktorgang (obecnie południowy odcinek ulicy Mickiewicza ). Wystawa ta, oprócz licznych urządzeń i budowli przeznaczonych do demonstrowania eksponatów posiadała takie atrakcje jak: planetarium, staw podgrzewany, salę taneczną, zwierzyniec, teatr dla dzieci, plac zabaw dla dzieci, winiarnię, restaurację i mini - kolejkę kursującą wokół centrum terenów wystawowych. Ostatnia wystawa ogrodnicza odbyła się w Legnicy w 1940 r. Miejski park w Legnicy spełniał więc pod koniec XIX i w XX wieku rolę prawdziwie nowoczesnej wielkomiejskiej enklawy wypoczynku i rozrywki. Był połączeniem parku rozrywek z restauracją, kawiarnią, letnim teatrem, ogrodu dziecięcego, parku wystawowego, ogrodu botanicznego oraz parku zdrojowego z sanatorium Na przełomie wieków, ale również i dzisiaj park spełnia rolę prawdziwie nowoczesnej, wielkomiejskiej enklawy wypoczynku i rozrywki, w otoczeniu bujnej wspaniałej roślinności. Przyroda W związku z bogatą przeszłością flora legnickiego parku przedstawia się bardzo ciekawie. Jak wiadomo w latach swojej największej świetności był on połączeniem ogrodu botanicznego z miejscem wypoczynku i rozrywki. W owym czasie zgromadzono tutaj ciekawą kolekcje roślin ozdobnych, której niewielkie fragmenty jeszcze dzisiaj zadziwiają nas bogactwem gatunków i odmian drzew i krzewów. W parku znajduje się około 130 gatunków i odmian drzew i krzewów. Struktura wiekowa drzewostanu jest zróżnicowana. Najstarsze drzewa szacujemy na 150-190 lat. Dominują tu - -klony (pospolite, polny)- ok. 1000 szt., - lipy (węgierska, drobnolistna, holenderska) ok.850 szt. - graby pospolite ok.750 szt., - klony (jawory i klony jawory odm purpurowa )ok.. 400 szt. Z gatunków obcych: - robinie białe ok. 550 szt., - -kasztanowce zwyczajne ok.300 szt., - -jesiony wyniosłe ok.300s zt., - dęby (szypułkowy, czerwony, błotny, bezszypułkowy, burgundzki) - ok.200 szt. Warto zwrócić uwagę również na następujące gatunki drzew: - sosna wejmutka - sosna czarna - cis pospolity – gatunek objęty ochrona prawną. Najczęściej ma postać krzewu o czerwonawej korze i ciemnozielonych igłach. - modrzew europejski - miłorząb dwuklapowy - platan klonolistny - kłęk kanadyjski - wiąz szypułkowy - -topola czarna - wierzba biała - katalpa – która posiada owoce zbliżone kształtem do strąków fasoli. Wiele z wymienionych drzew figuruje w rejestrze pomników przyrody m. Legnicy z dnia 30 marca 1998 r. E Luscinia megarhynchos egzotyczne gatunki roślin można oglądać w legnickiej Palmiarni.Znajduje się w niej kilkadziesiąt gatunków roślin i setki okazów, takich jak palmy, bananowce i figowce. Za jeden z najcenniejszych uważa się ponad stuletnią palmę Phoenix, która sięga kopuły palmiarni. W parku spotkać można liczne zwierzęta i ptaki; - ulubione przez dzieci wiewiórki pospolite (Sciurus vulgaris), - grzywacze (Columba palumbus), - puszczyki (Strix Aluco), - dzięcioły zielone (Picus viridis), - słowik rdzawy (Luscinia megarhynchos), - kwiczoł zaganiacz (Hippolais icterina), - cierniówka (Sylvia communis) - gąsiorek (Lanius collurio) - grubodziób (Coccothraustes coccothraustes). Egzotyczne ptaki można zobaczyc i usłyszeć również w legnickiej palmiarni. Można tu podziwiać bardzo efektowne i piękne ptaki m.in.: - papugi (arę, rozellę, lorysę tęczową), - kulczyka mozambijskiego (Serinus Mozambicus) i szarego (Serinus Leucopygius) - kuropatwę koroniastą (Rollulus Rouloul), - szerokodzioba (Pseudocalyptomena), - pionę czarnogłową (Pionus fuscus). EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
