|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park rekreacyjno-dydaktyczny przy Szkole Podstawowej nr 1 w Olszynie powiat lubański Olszyna położona jest na Pogórzu Izerskim, na wysokości 240-400 m n.p.m. Położenie Olszyny według mapy topograficznej (arkusz Lwówek Śląski w skali 1: 100000) określają współrzędne geograficzne: =514’30’’;=150’24’’. Jest to miejscowość silnie zurbanizowana, rozciągnięta w dolinie, przez którą płynie potok Olszówka – lewobrzeżny dopływ Kwisy oraz drogi 330 Gryfów – Zgorzelec. Leży w niewielkiej odległości od granic państwa: 32 km od granicy niemieckiej (przejście w Zgorzelcu i Jędrzychowicach) i 35 km od granicy czeskiej (przejście w Miłoszowie i Zawidowie). Jest gminą o powierzchni 4720 ha. Od 1 stycznia 2005 roku Olszyna jest miastem. Omawiany park należy do Szkoły Podstawowej nr 1, która usytuowana jest w malowniczej części miasta przy ulicy Świerczewskiego 20. Budynek szkolny należy do obiektów użyteczności publicznej, właścicielem jest Urząd Miejski w Olszynie a zarządcą, budynku i parku, Szkoła Podstawowa nr 1 w Olszynie. Park przyszkolny wraz z budynkiem zajmuje działkę o powierzchni 1,6279 ha, gdzie budynek zajmuje powierzchnię 497,5 m². W skład infrastruktury parku oprócz budynku wchodzą boiska szkolne o łącznej powierzchni 2912 m², plac zabaw o powierzchni 355 m² oraz ogródek – klasa ekologiczna o powierzchni 351 m², pozostała część to obszar zielony. Działka parku ogrodzona jest siatką jedynie odcinek południowo-zachodni, to kamienne ogrodzenie. Do parku można dojechać z centrum Olszyny zjeżdżając ulicą Wolności w ulicę Legnicką a następnie ulicą Świerczewskiego dojeżdżamy do parku, w głębi którego stoi budynek szkolny pochodzący z początku XX wieku. Tereny zielone parku układają się w części zachodniej i ciągną się w kierunku północnej granicy działki, za terenami zielonymi znajdują się boiska szkolne. W części wschodniej znajduje się plac zabaw, w części południowo-wschodniej parking, a w południowej ma swoje położenie ogródek – ekologiczna klasa. Na teren parku można dostać się bramą główną położoną w części południowo-wschodniej oraz bramką wejściową w części zachodniej. Historia Nazwa Olszyna pochodzi od niemieckiej nazwy Langenols. Najstarsza wzmianka pochodzi z 1254 roku. Nazwę Olszyna użyto w 1945 roku i taka nazwa zachowała się do dnia dzisiejszego. Według kronik pierwotną ludność stanowili Słowianie, w następnym czasie Olszynę skolonizowali Niemcy, którzy zajmowali tereny wzdłuż rzeki. Powstawały gospodarstwa folwarczne z obiektami rezydencyjnymi i gospodarczymi. Do połowy XIX wieku Olszyna była małą wsią otoczoną zewsząd lasem. Krajobraz zaczął się zmieniać, kiedy to Robert Ruschweile wykorzystał naturalne źródło drewna i założył warsztat meblarski. Początkowo produkował tam ramy obrazowe. Później wybudował fabrykę i produkował meble. Szczególnie słynna była produkcja rozsuwanych stołów na pięćdziesiąt osób. Lata 1855-65 przyniosły budowę Śląskiej Kolei Górnej. Z biegiem czasu obok fabryki mebli powstawały inne zakłady przemysłowe, między innymi funkcjonowała tu odkrywkowa kopalnia węgla brunatnego, wydobywano kamień do budowy dróg był to również ośrodek tkactwa chałupniczego. W 1879 roku August Heinke buduje w Olszynie drugą fabrykę mebli. Produkuje w niej również meble i stoły. Do roku 1945 zakupił on w Olszynie kilka budynków i wiele hektarów ziemi. Jednym z miejsc zakupionych przez Heinke jest budynek szkolny, na terenie omawianego parku, wybudowany w 1915 roku. Mieszkało w nim wiele rodzin. Dopiero w 1945 roku budynek ten wraz z parkiem został przeznaczony na szkołę podstawową, która funkcjonuje tu do dnia dzisiejszego. Pierwszym kierownikiem szkoły (odpowiednik dzisiejszego dyrektora) był Henryk Haik. Po wielu latach funkcjonowania budynku jako szkoły, na strychu odkryto wiele pamiątek po byłych mieszkańcach. Są to między innymi stare fotografie, korespondencja, rachunki, czasopisma, przepisy kulinarne. Wszystko w języku niemieckim. Dokumenty te wzbogacają przeszłość historyczną budynku szkolnego. Obecnie park funkcjonuje jako teren dydaktyczny, jest również miejscem odpoczynku dzieci w czasie przerw międzylekcyjnych, miejscem gier i zabaw a także imprez sportowych organizowanych w ramach Dnia Dziecka czy zawodów sportowych. Przyroda Obszar parku porośnięty jest różnorodnymi drzewami i ozdobnymi krzewami. Występuje tu sosna wejmutka (Pinus strobus), sosna zwyczajna (Pinus sylvestris), dąb korkowy (Quercus suber), samotna brzoza brodawkowata (Betula pendula), robinie akacjowe (Robinia pseudoacacia), świerki pospolite (Picea abies) i srebrne (Picea pungens), klony zwyczajne (Acer platanoides), dęby szypułkowe (Quercus robur), lipy drobnolistne (Tilia cordata), buk zwyczajny (Fagus sylvatica), jarząb pospolity (Sorbus aucuparia), modrzewie europejskie (Larix decidua). Przy budynku szkolnym wydzielone są trzy małe trawniki, dwa po obu stronach wejścia głównego, w kształcie prostokątów, które porasta trawa a na nich posadzone są żywotniki wschodnie (Thuja orientalis) i bukszpany (Buxus sempervirens). Trzeci z trawników ma swoje miejsce na wprost wejścia do budynku i ma kształt półkola, na nim rosną żywotniki wschodnie i ozdobne krzewy irgi (Cotoneaster). Ogrodzenie żywopłotu składa się ze śnieguliczki białej (Symphoricarpos albus) i ligustra pospolitego (Ligustrum vulgare). W ostatnich latach usunięto z obszaru parku wszystkie topole (Populus) były one zagrożeniem dla dzieci i budynku szkolnego w czasie silnych wiatrów. Ostatniej zimy uczniowie klas najmłodszych zorganizowali paśnik dla ptaków, który umieścili na trawniku przed wejściem do budynku wśród żywotników i irg. Z fauny w parku możemy spotkać wiewiórki pospolite, dzięcioły, wróble, sikorki, kawki, szpaki. EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
