|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park miejski w Sobótce - Górce powiat wrocławski Sobótka leży na południowy zachód od Wrocławia u stóp Ślęży, na wys. ok. 170-230 m n.p.m. Sobótka – Górka to część Sobótki położona na zachód od centrum miasta. Dawniej była to oddzielna miejscowość. Park jest częścią zespołu parkowo-rezydencjonalnego w Sobótce – Górce, który znajduje się w rejestrze zabytków województwa. Jego powierzchnia wynosi 4,5 ha właścicielem parku jest gmina Sobótka. Położony jest on na południe od ulicy Świdnickiej, przecinającej miejscowość z zachodu na wschód. Od wschodu ogranicza go ul. Zamkowa a od zachodu Browarniana. Park był niegdyś częścią nieczynnego dziś browaru. W północnej części parku jest staw, obecnie dzierżawiony i ogrodzony. W południowej części parku znajduje się XIX-wieczna altana zwana “grzybkiem” i przedszkole przy ul. Świdnickiej. W budynku przedszkola niegdyś była restauracja (I poł. XX w.), w pobliżu przedszkola są ślady po budynku sali restauracyjno-widowiskowej. Historia Sobótka powstała jako osada służebna związana ze ślężańskim ośrodkiem kultu poświęconemu bóstwu słonecznemu i innym siłom przyrody. Ośrodek ten obejmował Wieżycę, Radunię i Ślężę. Z biegiem lat Sobótka przekształciła się w osiedle targowe. Istnieje pogląd, że nazwa miasta wywodzi się od pogańskich obrzędów odprawianych na Ślęży, znanych jako “sobótki”. Bardziej rozpowszechniona jest teoria, że nazwa miasta ma związek z targami, które odbywały się u stóp Ślęży w soboty. Po raz pierwszy wzmianka o targach sobótczańskich została sporządzona w dokumencie Bolesława Wysokiego w 1193 r. W 1221 roku Sobótka uzyskuje tzw. średzkie prawa miejskie, w 1339 r. – prawa magdeburskie. Wydarzeniami, które przynosiły miastu zniszczenia były liczne pożary, wojny husyckie w XV w., wojna 30-letnią w XVII w. Podczas ostatniej wojny miasto uległo zniszczeniom w 35%. Górka pierwszy raz została wymieniona w dokumentach księcia Henryka Brodatego z 1204 r. jako Gorka. W dokumencie z 1295 r. figuruje jako Gork. Natomiast niemiecka nazwa do 1945 r. brzmiała Gorkau. Wszystkie stare dokumenty związane były z zakonem. Wielkorządca Bolesława Krzywoustego Piotr Włast w 1121 r. sprowadził Kanoników Regularnych św. Augustyna – zakon z Arovaise we Francji i ofiarował im Ślężę oraz miejscowości: Górkę, Strzeblów i Sobótkę. Górka należała do nich do 1810 r., potem do Ernesta Freiherra von Luttwiza z Dzierżoniowa. W 1817 r. powstał na jej terenie pierwszy w okolicy Wrocławia, później rozbudowywany browar. Do zespołu browaru należy budynek administracyjny, budynek produkcyjny i komin. Tradycje browarnictwa w Górce sięgają 1385 r. Budynek administracyjny z przeł. XVIII i XIX w., w dzisiejszych czasach jest zamieszkiwany przez rodziny. Ważnym wydarzeniem dla rozwoju Sobótki było uruchomienie linii kolejowej w roku 1885. Biegła ona z Wrocławia do Świdnicy. Do browaru przylega park o powierzchni 4,5 ha. Założony został w drugiej połowie XIX w. Znajduje się w nim altana z końca XIX w. dziś zwana “grzybkiem”. Dawniej odbywały się tam regularne festyny np. “Dzień Kawalera”, na którym spotykały się pary “kojarzone” przez biura matrymonialne. Na “grzybku” grała orkiestra, w której rytm tańczono. Pito tam piwo robione w wspominanym wyżej browarze. Atrakcjami festynów były: kiełbasa z rusztu, gorące parówki, dobrze zaopatrzony bufet, lody, loteria, “łowienie” nagród na wędkę. Po stawie położonym w parku można było popływać kajakiem lub rowerem wodnym. Jeszcze po II wojnie światowej organizowano takie festyny, jednak z biegiem lat tradycja ta słabła. W chwili obecnej organizuje się festyny raz w roku – 2 maja. Przychodzą na nie uczniowie, mieszkańcy Sobótki – Górki i okolic. Oferuje się kiełbasę z rożna, konkursy dla dzieci, loterie fantowe. Są pokazy akcji strażackich, prezentacje uczniów ze szkoły podstawowej i dzieci z przedszkola. Park jest miejscem ogólnodostępnym, znajduje się w nim plac zabaw, boisko, częściowo zachowane ścieżki. Jest on też miejscem spacerów i zabaw dzieci z przedszkola. Przyroda W parku najcenniejszymi drzewami są dęby szypułkowe (Quercus robur) – trzy pomniki przyrody. Są to potężne drzewa o nieregularnej koronie. Kora jest ciemnoszara, głęboko popękana. Największy z nich znajdujący się przy przedszkolu w południowo-zachodniej części parku posiada obwód 460 cm. Oprócz dębów przy altance rosną kasztanowce zwyczajne (Aesculus hippocastanum). Drzewa, które rozpoznaliśmy przy ulicy Browarnianej to: modrzewie polskie (Larix polonica), robinie akacjowe (Robinia pseudoacacia), klony zwyczajne (Acer platanoides). Przy stawie rosną też graby zwyczajne (Carpinus betulus), olsze czarne (Alnus glutinosa). Na terenie parku są też buki zwyczajne (Fagus sylvatica), lipy drobnolistne (Tilia cordata) i szerokolistne (Tilia platyphyllos). Występujące w parku krzewy to: bez czarny (Sambucus nigra), leszczyna pospolita (Corylus avellana). Wiosną park zdobią liczne, kwitnące rośliny zielne np.: gwiazdnica wielkokwiatowa (Stellaria holostea), zawilec gajowy (Anemone nemorosa), dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans) jaskier ostry (Ranunculus acris). Na murku otaczającym przedszkole od ulicy Zamkowej rośnie zanokcica murowa (Asplenium ruta-muraria). EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
